นาวีไทย...กับเหตุการณ์๑๗ ม.ค.๘๔ โดยตาทุ้ย

๑๗ มกราคม ๒๔๘๔ 

วันนี้ เวลานี้ เมื่อ ๖๖ ปีที่แล้ว  

ร.ล. ธนบุรี หันหัวเรือช้าๆ มุ่งหน้าไปทางแหลมน้ำ ไฟกำลังโหมไหม้อยู่บริเวณสะพานเดินเรือ  

และในห้องครัว จากระเบิดที่ถูกทิ้งจากเครื่องบินฝ่ายเดียวกัน  

ทหารบนเรือที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ และที่บาดเจ็บเล็กน้อย ต่างช่วยกันดับไฟอย่างเต็มกำลัง  

เรือธนบุรีลดความเร็วลง เพื่อไม่ให้กระแสลมเข้าช่วยกระพือโหมเปลวเพลิงมากนัก  

สายท่อดับเพลิงพาดระเกะระกะไปทั่วดาดฟ้า ทหารวิ่งวุ่นตักน้ำสาดเข้าไปในเปลวเพลิง  

ถังน้ำ ชามอ่าง แม้แต่หมวกเหล็ก ถูกนำมาใช้ลำเลียงน้ำเข้าดับไฟ  

แต่พระเพลิงก็ยังโหมเข้าใส่เรือธนบุรีอย่างหนัก

๐๙.๕๐ น. ร.ล. ช้าง เข้าเทียบกราบขวา ร.ล. ธนบุรี เพื่อช่วยดับไฟ

แต่สายสูบน้ำดับเพลิง ก็ไม่ยาวพอที่จะดับไฟที่ลุกไหม้อยู่ใต้ดาดฟ้า

อาการของเรือธนบุรี ทรุดลงเรื่อยๆ จากน้ำที่เข้าเรือจนท้ายเรือทรุดต่ำลง

ต้นเรือ ร.อ. ทองอยู่ สว่างเนตร ตัดสินใจขอให้ ร.ล.ช้าง จูงไปเกยตื้นที่บริเวณแหลมงอบ

ภาพ ร.ล. ธนบุรี ไฟไหม้ขณะทำการรบ ถ่ายจากเรือฝรั่งเศส

(ภาพถ่ายจากเครื่องบินลาดตระเวน)

๑๑.๓๐ น. หลังจากที่จูงพลางดับไฟพลาง

เรือธนบุรีถูกจูงมาเกยตื้นบริเวณแหลมงอบ ต้นเรือสั่งให้ลำเลียงผู้บาดเจ็บลงสู่ ร.ล.ช้าง

ชาวบ้านและทหารได้ช่วยกันดับไฟอย่างสุดความสามารถ แต่อาการของ ร.ล. ธนบุรีทรุดหนักสุดจะเยียวยา

เรือเอียงลงทางกราบขวา จนกราบเรือเกือบจะตักน้ำ ไม่สามารถที่จะแต่งระดับเรือต่อไปได้อีก

ต้นเรือจึงสั่งให้สละเรือ ท่ามกลางความอาลัยของเหล่าทหาร

เวลา ๑๖.๔๐ น. กราบขวาและเสาทั้งสองจมน้ำ ตัวเรือพลิกจนกระดูกงูกันโคลงโผล่พ้นน้ำ

มาดูกำลังของข้าศึกกันบ้างนะครับ

เรือฝรั่งเศสที่เข้าทำการรบในครั้งนั้น มีทั้งหมด 5 ลำ

(บางแห่งว่า 7 ลำ บางแห่งว่า 9 ลำ แต่ตาทุ้ยยืนยันว่ามีแค่ 5 ลำครับ )

เรือลาดตระเวน ลามอตต์ปิเกต์(la Motte Picquet)

เรือสลุป อามิราล ชาเนร์ (Amiral Charner) และ ดูมองต์ ดูร์วิลล์(Dumont D'Urville)

เป็นเรือชั้นเดียวกัน

เรือปืนชายฝั่ง มาร์น (Marne)

ลำสุดท้ายคือเรือ"ตาฮูร์" Tahure

ไทยบอกว่าเป็นเรือปืน(Gun Boat)ฝรั่งเศสบอกว่าเป็น First Class Sloop เหมือนเรือมาร์น

แต่ดูจากภาพแล้วผมว่าไม่ใช่ทั้งสองอย่าง น่าจะเป็นเรือสินค้าติดอาวุธมากกว่า

หลังการสู้รบ เรือฝรั่งเศสทุกลำ กลับไปประจำการที่ไซ่ง่อนเหมือนเดิม

แต่ลามอตต์ปิเกต์ ไม่ได้ออกปฏิบัติการใดๆอีก(เชื่อว่าได้รับความเสียหายจากการรบพอสมควร)

คงใช้เป็นเพียงเรือฝึก

ดูภาพเรือมาร์น(ลำใกล้ในภาพ)และลามอตต์ปิเกต์(ลำที่อยู่ไกล)

ขณะจอดอยู่ที่ไซ่ง่อน(โฮจิมินห์ ซิตี้)นะครับ

ลามอตต์ปิเกต์ ถูกจอดเป็นเรือฝึกอยู่นาน คงจะเซ็งและทรมานพิลึก ประเทศแม่ก็โดนเยอรมันยึดไปแล้ว

จนกระทั่งวันที่ ๑๒ มกราคม ๒๔๘๘(1945) เครื่องบินอเมริกันจาก Task Force 38 ก็เข้ามาช่วยแก้ปัญหาให้

ลามอตต์ปิเกต์ ถูกเครื่องบินอเมริกันทิ้งระเบิดจมคาท่า ที่ Cat Lai

ใกล้เมืองไซ่ง่อน เพราะว่านักบินเข้าใจผิด คิดว่าเป็นเรือรบญี่ปุ่น

ดูภาพ "อวสานลามอตต์ปิเกต์" ข้างบนนะครับ

ภายหลังการรบ

หลังเหตุการณ์ที่เกาะช้าง ญี่ปุ่นเสนอตัวเข้ามาไกล่เกลี่ยเจรจา

จนบรรลุข้อตกลงหยุดยิง ในวันที่ ๒๘ มกราคม ๒๔๘๔ หลังเกิดเหตุการณ์ที่เกาะช้างเพียง ๑๑ วัน

ร.ล.ธนบุรี สงขลา และชลบุรี จมอยู่ในที่รบอยู่นาน ๘ เดือน

รัฐบาลจึงได้ว่าจ้างบริษัทญี่ปุ่น มาทำการกู้ ร.ล. ธนบุรี

ผมไม่มีข้อมูลขณะทำการกู้ แต่คาดว่าจะใช้เวลานานนับเดือน

หลังจากนั้น ร.ล. ธนบุรี ซึ่งอยู่ในสภาพเสียหายหนัก ได้ถูกจูงเข้ามาจอดทำการซ่อมอยู่หน้ากรมอู่

ทร. ตัวเรือถูกชโลมด้วยน้ำมัน ดำมะเมื่อม

ขณะซ่อมทำ ก็เกิดสงครามมหาเอเซียบูรพา งานจึงดำเนินไปอย่างกระท่อนกระแท่นเต็มที

จากนั้น ร.ล.ธนบุรี จึงถูกจูงมาจอดลอยลำอยู่เฉยๆ ในแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นเรือฝึก

ภาพนี้ ถ่ายจากเครื่องบินตรวจการณ์ฝ่ายสัมพันธมิตร คาดว่าเป็นช่วงท้ายสงคราม

(ร.ล. ธนบุรี คิอลำซ้ายมือในภาพ ส่วนลำขวามือเป็นเรือปืนชั้น ร.ล. รัตนโกสินทร์)

หลังสงคราม ผมไม่แน่ใจว่าเมื่อใด หรือเป็นผลจากกรณีแมนฮัตตัน?

การซ่อมทำ ร.ล.ธนบุรี ให้กลับมาประจำการ เป็นเรื่องสิ้นหวัง

ทร.จึงตัดเอาเฉพาะโครงสร้างบางส่วน มาทำเป็นอนุสาวรีย์

เกียรติภูมิแห่งราชนาวี
(ภาพนี้เป็นภาพล่าสุดที่ผมมีอยู่ ถ่ายเมื่อปีที่แล้ว)

น.ท. หลวงพร้อมวีรพันธ์(พร้อม วีรพันธ์: ยศขณะเสียชีวิต)

ผู้บังคับหมวดเรือ และผู้บังคับการ ร.ล. ธนบุรี

"ลามอตต์ ปิเกต์ อยู่นั่นไง.........เอามัน"

คือคำสั่งประวัติศาสตร์ของท่าน ที่สั่งให้ ร.ล. ธนบุรี เข้าทำการรบ โดยไม่มีความลังเลใจ

แม้ว่ากำลังของฝ่ายเรา จะเสียเปรียบอย่างเทียบไม่ได้

จนในที่สุด ท่านก็ได้สละชีวิต เป็นชาติพลี

พร้อมทหารเรือใต้บังคับบัญชาของท่าน อีก ๓๕ นาย

ผมอยากให้เยาวชน คนรุ่นใหม่ ได้ตระหนักถึงวีรกรรม ของบรรพบุรุษ ที่ได้ปกปักรักษาชาติเอาไว้

ท่านเหล่านั้น ได้หลั่งเลือดทาแผ่นดิน

ถมร่างเอาไว้ให้พวกเราเดินเหยียบย่ำอยู่ทุกวันนี้

เราจะไม่ช่วยกัน รักษาความเป็นชาติไทยของเราไว้หรือ ?

โดย ตาทุ้ย